Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/18851 K.2015/35553

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık M.. K..’ın temyiz isteminin hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemenin kabul ve takdiri ile TCK’nın 106/3. maddesindeki düzenleme karşısında; tehdit suçuna ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

A-Sanığın tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik Üst Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçunun aleni bir yer olan sokakta işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığın aşamalarda “bana küfür edip eline aldığı sacla saldırdı” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,