KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/19261 E., 2015/34747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/250935
- Mahkemesi
- Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 23/03/2011
- Numarası
- 2010/824 (E) ve 2011/311 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar H.. A.. ve M.. A.. hakkında katılan H.. B..'ya yönelik yaralama eyleminden dolayı dava açılmasına karşın hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla ve H.. B..'nun sadece katılan olarak hükmü temyiz ettiği düşünülerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
1-Sanıklar M...Ş... ve Hüsamettin'e yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık M.. A.. müdafii ile sanık H.. A..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanık Ö.. K.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
Katılanın, sanıkların üçünün birlikte kendisine vurduklarına dair beyanı ve bunu doğrulayan tanık beyanları ile katılanın yaralandığına dair raporu karşısında, yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/19261, K. 2015/34747, 7 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama