Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/19532 K.2014/18148

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen ve suçu nitelikli haline getiren cebirin kişilere yöneltilmesinin zorunlu olması ve sanığın mağduru tehdit ettiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında, eşyaya karşı uygulanan şiddet ile işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun, aynı Kanunun 116/1. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı suçu oluşturması, mağdurun yargılama aşamasında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve sanığın da vazgeçmeyi kabul etmesi nedeniyle, TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-e madde ve fıkrası uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiası bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, tebliğnamenin içeriğine uygun olarak, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı sanığın beraatine dair kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması,