KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/19722 E., 2015/34679 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/255971
- Mahkemesi
- Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/03/2011
- Numarası
- 2008/113 (E) ve 2011/232 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, mala zarar verme
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık E.. A..’a yükletilen tehdit, mala zarar verme ve hakaret ile suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık E.. A..'ın ve suça sürüklenen çocuk C.. Ş.. müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Suça sürüklenen çocuk C.. Ş.. hakkında kurulan mala zarar verme, hakaret, yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında:
a)TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
b)TCK'nın 50/3. maddesine aykırı olarak kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/19722, K. 2015/34679, 6 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama