KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/19880 E., 2015/34701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2012/98044
- Mahkemesi
- Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 01/02/2012
- Numarası
- 2011/142 (E) ve 2012/22 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, yaralamaya teşebbüs, hakaret
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık H.. D.. hakkındaki yaralamaya teşebbüs suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın itelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan M.. D..'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar H.. D.. ve M.. D.. hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan M.. D..'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık M.. D.. hakkında mağdurlara karşı silahla tehdit ve mağdur H.. D..'ya yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/19880, K. 2015/34701, 6 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama