Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/19910 K.2014/33134

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Uyaptan alınan belgeye göre hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde başka suçtan cezaevinde bulunan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan, yargılamaya devamla sanığın yokluğunda karar verilerek, CMK'nın 194 ve 196. maddelerine aykırı davranılması,

2-Suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Tekerrüre ilişkin hükümlerin, sonuç cezanın hapis olması halinde uygulanacağı gözetilmeden, adli para cezasından ibaret mahkûmiyet kararının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunması,

4-Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK’nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20.03.2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddelerinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi,