KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/20374 E., 2014/24860 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2012/232333
- Mahkemesi
- Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 06/06/2012
- Numarası
- 2012/243 (E) ve 2012/887 (K
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, ruhsatsız binasında, “...18.07.2007 tarihli 1. fen zaptına riayet etmeyerek inşaata devam ettiği, 1. normal katın kaba inşaatını tamamladığı, 2. normal katın kolon betonlarını döktüğü...”ne ilişkin belediye görevlilerince 02.03.2009 tarihli tutanak düzenlendiği, tutanağa konu olan 18.07.2007 tarihli ilk tutanakta ise, sanığın, “...eski zemin katı yıkıp beton kolonları döktüğü, tuğla duvarlarını ördüğü,
tabliye betonunu döküp ön dış sıvasını yaptığı...” tespit edilmiş olup, sözü edilen ilk tutanağa ilişkin olarak 17.05.2010 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/688 esas sayılı davası kapsamında, sanığın cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek bu kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 18.07.2007 tarihli ilk tutanaktan, ikinci tutanağın düzenlendiği 02.03.2009 tarihine kadar geçen sürede, ruhsatsız bina yapma eylemine devam edildiğinin yöntemince tespit edilmesi halinde, sanığın,
Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/688 esas sayılı dosyasına ilişkin dava kapsamında almış olduğu cezasından, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince yapılacak artırım miktarı kadar mahkumiyetine, inşaata devam edilmediğinin tespiti halinde ise davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/20374, K. 2014/24860, 10 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama