KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/20875 E., 2015/32955 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/249987
- Mahkemesi
- Aydın(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 27/04/2011
- Numarası
- 2009/256 (E) ve 2011/370 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz
denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı mağdura karşı birden fazla gerçekleştirdiği tehdit eylemleri nedeniyle, TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezası artırılmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,
Eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan ilamlardan birinin doğrudan verilmiş kesin nitelikte adli para cezası, diğerinin ise yaş küçüklüğü nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı halde tekerrür hükümlerinin uygulanmış olması,
Kanuna aykırı ve sanık G.. B..'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, tekerrürle
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/20875, K. 2015/32955, 2 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama