KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/22049 E., 2015/36446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/221850
- Mahkemesi
- Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/02/2011
- Numarası
- 2009/164 (E) ve 2011/22 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık A.. K..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Tehdit eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, önce müştekiler A.. Ş.., E.. G.. ve Namık Şimşek'in yüzüne, N.. Ç..'in gıyabında silahla tehdit eylemini gerçekleştirdikten hemen sonra, Nurtay'ın evine beş el ateş ederek silahla tehdit etmesi nedeniyle, aynı neviden fikri içtima kuralı gereğince tehdit eyleminden tek bir hüküm kurulduktan sonra, TCK'nın 43/2. aracılığıyla artırım yapılarak, ardından da bulunan artırılmış ceza miktarı üzerinden zincirleme suç nedeniyle aynı kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/22049, K. 2015/36446, 22 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama