KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/2254 E., 2014/13345 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 8 - 2010/5565
- Mahkemesi
- Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/05/2009
- Numarası
- 2009/252 (E) ve 2009/448 (K
- Suçlar
- Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık Y.. K..'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, katılanın evine doğru tabancayla ateş etme eyleminin, hem genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması hem de silahla tehdit suçunu oluşturması karşısında, TCK’nın 44. maddesi bağlamında en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eylem genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu olarak nitelendirilip hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/2254, K. 2014/13345, 24 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama