KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/22616 E., 2014/27992 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-)TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmayacağının gözetilmemesi,
2-)5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, hapis cezası ertelenen sanık hakkında, "denetim süresi" belirlenmesi yerine, "denetimli serbestliğe tabi tutulmasına" şeklinde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması ayrıca " -Sanığın 5237 s.y.nın 51/3. maddesi gereğince takdiren 1 YIL 6 AY süre ile denetimli serbestlik altında bulundurulmasına,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/22616, K. 2014/27992, 1 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama