Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/23142 K.2015/35938

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık Ö.. D..'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, üzerinde mülkiyet hakkı iddia ettiği tarlayı katılanın sürmek istemesi üzerine suça konu eylemleri gerçekleştirdiğine ilişkin savunması, katılanın, tarlanın annesinin malı olduğunu ve kendisinin de üzerinde hakkı olduğunu ileri sürmesi ile 4721 sayılı Medeni Kanun’un 981. maddesindeki “Zilyet, her türlü gasp veya saldırıyı kuvvet kullanarak defedebilir.

Zilyet, rızası dışında kendisinden alınan şeyi taşınmazlarda el koyanı kovarak, taşınırlarda ise eylem sırasında veya kaçarken yakalananın elinden alarak zilyetliğini koruyabilir.

Ancak, zilyet durumun haklı göstermediği derecede kuvvet kullanmaktan kaçınmak zorundadır.” biçimindeki düzenleme karşısında, olayın meydana geldiği ve katılanın sürmek istediği tarlanın mülkiyetinin ve zilyetliğinin kime ait olduğunun araştırılması, sanığa ait olduğunun belirlenmesi durumunda, eylemin Medeni Kanun’un 981 ve TCK’nın 25. maddeleri kapsamında kalacağı, ortak mülkiyet olması halinde ise TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,