Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/23495 K.2015/2189

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-21/04/2011 tarihli yapı tatil zaptında "zemin katta açık kapalı çay bahçesi" denilmek suretiyle suça konu yapının imara ve ruhsata aykırı kısımlarının nelerden ibaret olduğunun açıklanmaması, sanığın savunmalarında tente ve kapalı branda ile eklenti oluşturduğunu beyan etmesi, bilirkişi raporunda ise kapalı alan oluşturan yapının niteliklerinin belirtilmemesi karşısında;ruhsata aykırı değişikliklerin nelerden ibaret olduğu, TCK'nın 184/1.maddesi kapsamında bina niteliğinde bulunup bulunmadığı, herhangi bir dış kazanım elde edilip edilmediği hususunda bilirkişiden ek rapor alınıp, yapının niteliğinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Ayrıntıları Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2013/4-691 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararıyla; hükmün açıklanmasının geri bırakılması olanağı bulunmayan imar kirliliğine neden olma suçundan verilen gerekçeli kararda ''sanık hakkında kasıtlı suçtan sabıkasının bulunmaması nedeniyle CMK'nın 231. maddesinin uygulandığı'' belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında ''CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına'' denilmek suretiyle çelişkiye yol açılması,

3-Kabule göre de; adli sicil kaydındaki hükümlülükleri nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,