KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/23720 E., 2014/29703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2013/170851
- Mahkemesi
- Eğil Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 25/03/2013
- Numarası
- 2011/207 (E) ve 2013/61 (K
- Suçlar
- İmar kirliliğine neden olma
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Sanık M.. A..’ un orman arazisine kaçak ev yapmaktan ibaret eyleminde; ruhsatsız bina yapılan yerin belediye mücavir alanında olup olmadığının saptanması bakımından İmar Kanununun 45. maddesi uyarınca alınmış bir mücavir alan kararının bulunup bulunmadığının araştırılması, mücavir alan kararı varsa sözkonusu orman alanı içindeki yerin özel imar rejimi kapsamında olduğu gözetilerek TCK' nın 184. maddesinin uygulanması, mücavir alan kararı yoksa 6831 sayılı Orman Kanununn 93. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile karar verilmesi,
2- .. Eğil İşletme Şefi olan sanık M.. K..’ ın, diğer sanık M..Ş..tarafından yapılıp tamamlanan bağ evine elektrik bağlama izni vermesinden ibaret eyleminin; TCK’ nın 184/2. maddesindeki ‘yapı ruhsatiyesi olmadan başlatılan inşaat için kurulan şantiyeye elektrik bağlanmasına müsaade etme’ ve aynı maddenin 3. fıkrasındaki ‘yapı kullanma izni alınmamış binada sınai faaliyetin icrasına müsaade etme’ eylemleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden; ayrıca, anılan Kanunun 184/2. maddesi kapsamında açılan davada CMK’ nın 226. maddesine aykırı olarak, ek savunma alınmadan 3. fıkra kapsamında hüküm kurulması,
3- Kabule göre ise; sanık M.. K..’ ın adli sicil kaydındaki taksirli suçtan sabıkası gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/23720, K. 2014/29703, 21 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama