Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/23735 K.2015/37318

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık S.. D..’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)İddianamede, sanığın dövdüğü katılana “Bir daha .. köyünden geçmeyeceksin, sıkıysa gir görelim” dediğinin iddia edilmesine karşın, sözün bu şekli ile söylenip söylenmediği, bu sözün TCK’nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı, değerlendirilmeden “bir daha buradan geçmeyeceksin” dediği şeklinde kabul edilen sözlerin ise ileride bir kötülük yapma tehdidi içermediği ve suç teşkil etmeyeceği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Kabule göre de; Sanığın sabıkasız olması, tehdit suçundan dolayı maddi zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilmeden “katılanın zararının giderilmediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,