KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/23877 E., 2013/27252 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme
- Hüküm
- Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulaması
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen yaralama, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanığın TCK'nın 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği, ancak aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca yerleştirildiği sağlık kurumunun sağlık kurulunca düzenlenecek raporda, toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığı veya önemli derecede azaldığının belirlenmesi halinde, hakim kararıyla serbest bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin kararda belirtilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/23877, K. 2013/27252, 6 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama