Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/23969 K.2014/28407

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Dairemizcede, benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2013/4-691 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararı karşısında, tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça konu binaların yapıldığı taşınmaz ile ilgili dosya içinde mevcut K.. B..nın 07/09/2011 tarihli yazısında "taşınmaz bu imar planı içerisinde yaklaşık 936 m2 lik kısmı yol olarak imar planı sınırları içerisine dahil edilmiş geri kalan kısmı mücavir saha içerisinde tarla vasfı taşımaktadır" şeklinde açıklama bulunması karşısında, TCK.nın 184/4. maddesinin "üçüncü fıkra hariç,

bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca suça konu binanın yapıldığı yerin duraksamaya yer vermeyecek şekilde mücavir alan içerisinde kalıp kalmadığı ve özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı konusunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,