KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/24236 E., 2014/29642 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2013/39428
- Mahkemesi
- Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/11/2012
- Numarası
- 2012/212 (E) ve 2012/1323 (K
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, “...05.07.2008 tarihli 1. fen zaptına riayet etmeyerek inşaata devam ettiği, 2. normal katın kolon-tabliye kalıplarını çakarken görüldüğü...”ne ilişkin belediye görevlilerince 20.03.2009 tarihli tutanak düzenlendiği, tutanağa konu olan 05.07.2008 tarihli ilk tutanakta ise, sanığın, “ruhsatsız olarak 130 metrekare alanda zemin ve 1. normal katın temel kolon tabliye betonlarını döktüğü ve tuğla duvarlarını ördüğü...” tespit edilmiş olup, sözü edilen ilk tutanağa ilişkin olarak 31.05.2010 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/674 esas sayılı davası kapsamında,
sanığın cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek bu kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 05.07.2008 tarihli ilk tutanaktan, ikinci tutanağın düzenlendiği 20.03.2009 tarihine kadar geçen sürede, ruhsatsız bina yapma eylemine devam edildiğinin yöntemince tespit edilmesi halinde, sanığın, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/674 Esas sayılı dosyasına ilişkin dava kapsamında almış olduğu ceza üzerinden, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince yapılacak artırım miktarı kadar mahkumiyetine, inşaata devam edilmediğinin tespiti halinde ise davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,
eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/24236, K. 2014/29642, 21 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama