KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/25327 E., 2015/36839 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/277521
- Mahkemesi
- İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/03/2011
- Numarası
- 2009/955 (E) ve 2011/145 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanıklar H.. C.., A.. M.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Her iki sanığın, birlikte katılan N.. T..'yu "seni öldüreceğiz, yaşatmayacağız" şeklinde sözlerle tehdit ettiklerinin kabul edilmesi ve sanıkların adı geçen katılanı değişik zamanlarda birden fazla tehdit ettikleri ya da diğer katılanları tehdit ettiklerine yönelik bir kabul bulunmamasına karşın TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
b-Suç tarihinde sabıkasız olup 65 yaşından büyük olan sanık H.. C.. hakkında, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın, TCK’nın 51/1.maddesi uyarınca ertelenip ertelenmeyeceğinin tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/25327, K. 2015/36839, 2 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama