Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/25416 K.2015/1817

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Sanık İ.. A..'nın hakaret eylemine ve yükletilen suç ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik sanık İ.. A.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-CMK’nın 231/7. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilip CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanıkların yeniden suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilmeden ve yaralama suçlarından dolayı giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmadığı ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden, “koşulların oluşmadığı ve zararın giderilmediği”nden bahisle ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Sanık İ.. A..'nın savunmasında, diğer sanıkların işyerine gelerek sinkaflı hakaretler edip, kendisini yaraladıklarını, sonrasında savunma amacıyla karşılık verdiğini belirtmesi ve bu beyanların tanık A.. Y..'ın yeminli anlatımıyla doğrulanması karşısında; sanık lehine meşru müdafaa hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,