Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/25773 K.2015/37851

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda, boşandığı eşi olan müşteki M.. Ç..’in, mahkeme kararıyla aralarında şahsi ilişki tesis edildiği halde müşterek çocukları K..’yı 2 yıldır kendisine göstermemesi nedeniyle ve kızgınlıkla iddianamede belirtilen tehdit içerikli mesajları gönderdiğini savunması karşısında, sanık ile müşteki M.. arasındaki boşanma kararının ilgili mahkemeden getirtilerek, sanıkla müşterek çocuk K.. arasında şahsi ilişki tesis edilip edilmediği araştırılıp, şahsi ilişkinin kurulduğunun anlaşılması halinde, sanık yararına TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında takdir edilen 6 ay 7 günlük hapis cezasının, TCK’nın 50 ve 52. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, sonuç cezanın 3740 TL yerine 3140 TL olarak eksik tayini,

3-5237 sayılı TCK’da adli para cezasının ertelenmesi yönünde bir düzenleme bulunmamasına karşın, sonuç ceza olarak belirlenen adli para cezasının, aynı Kanunun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi,