KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/25940 E., 2014/20887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığının ihlali, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1- Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanığın, katılanın kız kardeşinin erkek arkadaşı olduğu, olay günü katılanın, dışarı çıkan kız kardeşini, eve geç gelmemesi hususunda uyardığı, bunun üzerine sanığın, bir süre sonra katılanın ailesi ile birlikte yaşadığı eve gelip zile bastığı, kapıyı katılanın küçük kardeşinin açtığı ve sanığın hiçbir şey demeden, doğrudan katılanın bulunduğu odaya giderek katılanı kasten yaraladığı somut olayda, aile bireylerinin, konuta girilmesine dair geçerli bir rızaları bulunmadığından, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/25940, K. 2014/20887, 10 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama