KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/26547 E., 2015/37111 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/287691
- Mahkemesi
- Eskişehir (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 31/05/2011
- Numarası
- 2010/96 (E) ve 2011/615 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık B.. B..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyizde ise;
Başkaca nedenler yerinden görülmemiştir.
Ancak,
Bir kimseye telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması eylemlerinin ısrarla yapılması halinde, TCK’nın 123. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşacağı gözetilmeden, sanığın, çocuğunu görmek amacıyla katılanların, evlerinin etrafında aracı ile dolaşmaktan ibaret eylemlerinde, sanığın ne şekilde huzur ve sükunu bozma özel kastıyla hareket ettiği ve suçun ısrar unsurunun nasıl oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/26547, K. 2015/37111, 5 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama