KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/26668 E., 2015/39891 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/299811
- Mahkemesi
- Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/05/2011
- Numarası
- 2010/55 (E) ve 2011/303 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk İ.. B.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Tehdit suçundan kurulan hükümde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Hükmün gerekçesinde “Suça sürüklenen çocuk İ..
B..'in yaşı, adli sicil kaydı, geçmişi, müştekinin şikayetinden vazgeçerek maddi manevi tazminat talebinde bulunmaması hususlar göz önüne alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat oluştuğu” kabul edildiği halde, suç tarihi itibariyle eski mahkumiyet kararı bulunmayan, sabıka kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı da suç tarihinden sonra kesinleşen suça sürüklenen çocuk hakkında, tehdit suçunda maddi zarar oluşmaması,
manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilmeden, “yasal koşulları oluşmadığından” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/26668, K. 2015/39891, 14 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama