Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/26902 K.2014/22837

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

CMK'nın 193/1. maddesinde hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı kuralı getirilirken, kanunun ayrık tuttuğu haller saklı tutulmuş ve aynı maddenin 25.05.2005 tarih ve 5353 sayılı Yasayla değişik ikinci fıkrasında ayrık tutulan hallerden birine yer verilerek,

sorgusu yapılmamış olsa dahi toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesine olanak sağlanmış olup, anılan fıkranın gerekçesinde de "böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir" denilerek değişikliğin amacı açıklanmış ve bu doğrultuda konuyu değerlendiren Yargıtay Ceza Genel Kurulu 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında Kanunun 223/9. maddesindeki "derhal beraat kararı verilebilecek haller" ile bağlantısı olmaksızın Kanunun 193/2. maddesi uyarınca sorgusu yapılmamış olsa bile delillerin takdiri sonucunda ulaşılacak kanıya göre beraat kararı verilebileceğini kabul

etmiştir.

Sanığın müştekiyi telefonla arayarak öldürmekle tehdit ettiğinin iddia edildiği somut olayda, sanığın savunması alınıp Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından getirtilen kayıtlarla birlikte kolluk tarafından tutulan 26.12.2009 tarihli tutanak içeriği ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sorgusu yapılmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi,