Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/26966 K.2015/37918

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında, müştekilerin iddialarını doğrular şekilde ifade veren tanıklar B.. G.. ve R.. Ö.., dinlenmeden CMK' nın 210/1. maddesine aykırı olarak eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de:

a)Sanığın, müştekilere yönelik tehdit ve hakaret eylemlerini, aynı yer, zaman ve olay bütünlüğü içerisinde gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanarak cezasının artırılması yerine, mağdur sayısınca cezaya hükmedilmesi,

b)Sanığın aşamalarda, “müşteki Hülya'nın niye geliyorsunuz, beni sinirlendirmeyin istersem bu nikahı yaptırmam sözlerini duyunca dayanamadım” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c)TCK'nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,