Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/27282 K.2014/21905

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin, “tefhim/tebliğinden” itibaren başlayacağı belirtilerek sanığın yanıltması nedeniyle yapılan bildirimin geçersiz olduğu ve bu nedenle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip; temyiz isteğinin reddine ilişkin 21.04.2011 tarihli ek karar kaldırılarak, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanmasına karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında haksız tahrik hükmü uygulanmayarak, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açılıp hükmün karıştırılması,