Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/27339 K.2014/1586

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında 18 yaşını tamamlamamış olması nedeniyle duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, 11.01.2011, 01.03.2011, 04.04.2011 ve hükmün verildiği 10.05.2011 tarihli oturumlar açık yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılmasının, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

06.05.2010 tarihli sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuk hakkında “ailesi tarafından sahip olduğu arkadaş, mahalle ve okul çevresine ilişkin gözetiminin yapılamamış olması, bu nedenle yanlış arkadaş çevresini tercih etmesi, akademik yönden başarısız olması,

kendi özgüven eksikliğini başkaları üzerinde hüküm kurma yoluyla giderdiği ve yapılan gözlemlerde kendisini suç işlemiş olarak görmediğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 31/2. maddesinde öngörülen, işlediği fiilin suç olduğuna ilişkin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve ceza sorumluluğunun bulunmadığı gözetilmeden, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerinden birine hükmedilmesi yerine, ceza sorumluluğu bulunduğu düşüncesiyle, verilen kısa süreli hapis cezasının,

TCK'nın 50/1-d bendinde öngörülmediği halde “2 ay 15 süre ile önleyici rehberlik hizmeti ile birlikte sosyal rehabilitasyona tabi tutulma” tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,