KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/27364 E., 2015/37711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/283713
- Mahkemesi
- Bakırköy(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/01/2011
- Numarası
- 2009/515 (E) ve 2011/65 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Katılan vekilinin hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz dilekçesini süresi içinde vermediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan H. G. C. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında sabıkasının bulunmaması, duruşmadaki tutum ve davranışı lehine kabul edilerek takdiri indirim hükmünün uygulanması, sanığın sabıkasız geçmişi ve suç işleme hususundaki eğilimi olumlu kabul edilerek hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi ve tehdit suçundan dolayı maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak,
yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın katılanın zararını gidermemiş olması göz önünde bulundurularak bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/27364, K. 2015/37711, 12 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama