Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/27566 K.2014/3448

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın oğlunun katılan tarafından yaralanması sonrasında tehdit eyleminin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, ilk haksız hareketin kimin tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilmesi, edilemediği taktirde sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekirken, “olayın gerçekleştiğinin kesin bir şekilde tespit edilemediği” şeklindeki kanuni olamayan gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,

2-07.03.2006 tarihli ilk hükümde sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanarak belirlenen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelendiği, tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, hükmün 20.05.2009 tarihinde bozulmasından sonra kurulan 20.05.2011 tarihli kararda 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinde öngörülen aleyhe bozma yasağı gereğince kazanılmış hak gözetilmeden, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması, cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle sanık aleyhine cezaya hükmolunması,