KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/27897 E., 2015/37908 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/347243
- Mahkemesi
- Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 10/05/2011
- Numarası
- 2009/207 (E) ve 2011/207 (K
- Suçlar
- Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, aynı eylem nedeniyle Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/464 esas sayılı dosyası ile yargılandığını savunması karşısında, mükerrer yargılamaya mahal vermemek için 23/03/2009 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle açılan davaya ilişkin dosyanın getirtilip incelenmesi, onaylı örneğinin denetime olanak verecek biçimde dosya içerisine konulması ile yargılamaya ve temyiz incelemesine konu bu davanın da açıldığı göz önünde bulundurularak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Sanığın iki mağdura yönelik tehdit eyleminden dolayı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerekirken, iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,
b)Sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunmaması karşısında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığı da karar yerinde gösterilmeyerek TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,
c)Gündüz vakti işlendiği kabul edilen konut dokunulmazlığını ihlal suçunun kovuşturulmasının şikayete bağlı olması ve mağdurların, 10/08/2011 tarihli dilekçe ile şikayetlerinden vazgeçtiklerinin anlaşılması karşısında, sanığa vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/27897, K. 2015/37908, 17 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama