Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/27951 K.2015/38860

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kanun yolu başvuru süresinin “tefhim veya tebliğden başlayarak” şeklinde, yanıltıcı ve tereddüde neden olacak biçimde yazılmış olması ve yoklukta verilen kararın sanığa tebliğine ilişkin yapılan tebligat işleminin de 7201 sayılı Tebligat Kanun 19 ve Tebligat Tüzüğü’nün 25. maddelerine aykırı olması karşısında; sanığın 11.08.2011 tarihli temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık O.. Ç..'nun tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,