KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/27968 E., 2016/449 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 4 - 2011/348782
- Mahkemesi
- Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/06/2011
- Numarası
- 2011/76 (E) ve 2011/230 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Kardeş olan sanıkların, tanık T.. S..'nun işyerine gidip kendisinin akrabaları olan ve babalarını öldürmekten adli sicil kaydı bulunan katılanın “... bir daha işyerine gelmemesini, bir daha işyerinde gördüklerinde Ü..'i öldüreceklerini, iş yerini kan gölüne çevireceklerini, dışarıda sokakta gördüklerinde sokakta öldüreceklerini“ söyleme eylemlerinde sanık Z.. Ö..'ün tehdit ederken, diğer sanık Y..
Ö..'ün bir şey söylememesi, tarafların birbirlerini tanımaları ve sanıkların savunmalarında, Y.. Ö..'ün konuşmalara hiç karışmadığını ifade etmeleri karşısında; tanık T.. S..'na her iki sanığın tehdit eylemine sözle katılıp katılmadığı sorularak sonucuna göre, suçu birlikte işleme nedeniyle TCK'nın 106/2-c ya da sanık Z.. Ö..'ün aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca mahkumiyetine, diğer sanık Y.. Ö..'ün ise beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre de; katılanın, sanıkların babalarını öldürdüğünün dosya kapsamından anlaşılması karşısında, TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/27968, K. 2016/449, 14 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama