Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/28295 K.2015/38570

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın tehdit suçunu kabul etmemesi ve tanık Ayşe’nin de sanığın sadece küfrettiğinden bahsetmesi karşısında; katılan Hüseyin’in soyut iddiası dışında delil bulunmadığı halde sanığın tehdit suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın komşuları olan katılanlarla tartışması ve onlara sinkaflı küfür etmesi olayında, tartışmaya kimin sebep olduğu dosya kapsamından açıkça tespit olunamadığından, hakaret suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın, katılanlara karşı aynı anda gerçekleştirdiği hakaret eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kişiye karşı tek bir fiille gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında verilecek cezanın TCK'nın 43/2. maddesiyle artırımı yerine mağdur sayısınca hüküm kurulması,