KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/2859 E., 2015/2145 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2010/316880
- Mahkemesi
- İstanbul(Kapatılan) Anadolu 5. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 19/03/2010
- Numarası
- 2009/577 (E) ve 2010/370 (K
- Suçlar
- Tehdit
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince, 1 yıl karşılığının 365 gün olarak hesaplanması gerekirken, 360 gün üzerinden hesap yapılıp eksik ceza tayin edilmesi,
2-Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel nitelikteki 29. maddesinin uygulanması,
3-Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 125/3-a ve c maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Hakaret eyleminin gerçekleştiği kabul edilen işyerinin, aleni olup olmadığının tartışılmaması,
5-Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına, 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek, hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, suç tarihinden önce sabıkası bulunmayan sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/2859, K. 2015/2145, 26 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama