Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/2884 K.2015/819

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Mağdur.....'ın 25.03.2010 tarihli celsede şikayetinden vazgeçmesi karşısında, temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur A.. ....'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ve müdafiinin temyizlerine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçu kabul etmemesi ve tanık .....'ın sanığın, olay sırasında mağdur ....'ı yaraladığına dair herhangi bir anlatımının olmaması, mağdurun kovuşturma evresindeki ifadesinde sanığın kendisini dövdüğünden bahsetmemesi, 26/07/2006 tarihli adli raporda mağdurun muayenesinde darp ve cebir izinin bulunmadığı belirtilmesine rağmen "doktor raporuna göre mağdurun hafif nitelikte yaralandığı" biçimindeki dosya içeriğiyle uygun olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

b-5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, hükmolunan adli para cezası nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,