Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/28851 K.2015/32342

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 tarih ve 65/114 sayılı kararı ile CMUK'nun 305/1. maddesinin iptal kararının yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihi ile, 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesindeki düzenlemenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihleri arasında verilen adli para cezalarına dair tüm hükümler temyize tabi olduğundan, sanık hakkında öngörülen cezanın kesin ve temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak, temyiz isteğinin reddi nedenleri de olmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanığın “ben senden parayı almasını bilirim, 3-4 adamla .. köyüne gelirim, gece seni evden alırım” diyerek katılanı tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde yer alan katılanın hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik tehdit olduğu gözetilmeden, TCK'nın 106/1-2. cümlesi gereğince sair tehdit suçundan hüküm kurulmuş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezanın, eleştiri dışında, kanuni bağlamda uygulandığı,