Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/29393 K.2014/4280

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Olay esnasında katılanın aracında bulunan tanık ...'in soruşturma ifadesinde, olay sırasında aracın içinde olduğundan taraflar arasında geçen konuşmaları duymadığını belirtmesine rağmen, yargılamada verdiği ifadesinde, sanığın katılana tehditte bulunduğunu ileri sürmesi karşısında, adı geçen tanığın aşamalardaki ifadeleri ile sanığın savunmasını destekleyen tanık ...'nın ifadesi arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde bu beyanlar yöntemince irdelenerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Kabule göre de; CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının, (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamadığı, yargılamaya konu tehdit suçunda da maddi bir zararın oluşmadığı gözetilerek, sabıkası bulunmayan ve hapis cezası ertelenen sanığın, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu değerlendirilmeden, sanık hakkında, “atılı suçun vasıf ve mahiyeti, katılanın şikayeti ve zararın giderilmeyişi göz önüne alınarak...” şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,