Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/2954 K.2014/6740

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Temyiz edilebilirlik şartları yönünden yapılan incelemede:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

2-Mağdur ...’nın şikayetçi olmayıp davaya katılmaması nedeniyle sanık ... hakkında verilen kararı temyize hak ve yetkisi bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur sanık ... ve sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanın başkaca temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK’nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma bir hukuka uygunluk nedeni olarak öngörüldüğünden CMK’nın 223/1-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı bulunduğundan katılan ...’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümdeki “ve CMK 223/2 - d maddesi uyarınca Halil Kocayı yaralama suçundan sanık ...’e ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi çıkarılarak yerine “ CMK’nın 223/1-d maddesi uyarınca sanığın beraatine” ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyizinde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a)Sanıkların suçu birlikte işlediği kabul edilmesine karşın, TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca cezalarında artırım yapılmaması,

b)Sanıkların sabıkasız olması, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı somut maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “katılanın suçtan kaynaklanan zararlarının giderilmediği” biçimindeki, kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c)Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yerine, yargılama gideri olarak belirlenen ücretin sanıklardan alınarak katılana verilmesine karar verilmesi suretiyle çelişki ve karışıklığa yol açılması,

d)Kabule göre de, hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesi ve anılan maddenin 4 ve 5. fıkraları uyarınca da yükümlülük belirlenip belirlenmeyeceğinin ve hükümlüye rehberlik edecek uzman kişi görevlendirilip görevlendirilmeyeceğinin açıkça gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,