KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/3024 E., 2014/11866 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2011/386743
- Mahkemesi
- Karşıyaka 4. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/09/2011
- Numarası
- 2010/1750 (E) ve 2011/723 (K
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.
Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.
Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, saat 13:00’da mesai başlamasına karşın şikayetçilerin görevlerine başlamadıklarını düşünüp bu nedenle şikayetçi sağlık görevlileriyle tartıştığı esnada şikayetçi Alev’e “sen kim oluyorsun, senin paranı ben veriyorum, maaşını benden alıyorsun, ben olmazsam sen orada olmayacaksın biz hırsız mıyız” ve amir olan şikayetçi Yusuf’a “sen sus, sen kimsin lan, sen memursun senin paranı ben veriyorum, benim işimi yapacaksın, adamını çalıştıracaksın” biçimindeki sözlerin, şikayetçilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici,
kaba ve nezaket dışı davranış - ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/3024, K. 2014/11866, 15 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama