Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/30462 K.2014/27705

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde bina kavramının, "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" biçiminde tanımlanıp, 21. maddesinde de diğer yapılarla birlikte binaların da ruhsata tabi kılınmış olması,

öte yandan 11/12/2012 tarihli yapı tatil tutanağı ve mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere, sanığın, tüm kat maliklerinin ortak kullanımına tahsisli depoyu dükkanına dahil etmek ve arka cephede, 1.50x4.90 metre boyutunda balkon inşa edip etrafını plastik doğrama ile kapatmak suretiyle ilave kapalı alanlar oluşturduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 184/1. maddesindeki suçun oluştuğu gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,