KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/31196 E., 2015/39597 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2012/1197
- Mahkemesi
- Pazarcık(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/09/2011
- Numarası
- 2010/717 (E) ve 2011/548 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık H.. Ö..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, arazi meselesi nedeniyle tartıştığı katılanlar S.. ve G..’e “sizi öldüreceğim, sizi sinkaf edeceğim” şeklindeki sözleri sarfettiğinin mahkemece kabul edilmesi karşısında, sanığın bir bütün olarak tehdit kastıyla hareket ettiği ve hakaret suçunun oluşmadığı gözetilmeden, hakaret suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
Mükerrir olan sanık hakkında seçimlik hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın, artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/31196, K. 2015/39597, 9 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama