Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/32001 K.2014/17687

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianame içeriği, katılanın iddiası ve tanık anlatımlarına göre, sanığın belinden çıkarttığı silahı doğrultarak katılan Mehmet’e hitaben “seni de babanı da öldüreceğim” şeklinde sözler söylemesi karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delilleri değerlendirme ve davaya bakma görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre;

a-Sanığın tehdit eylemini, katılanlara karşı tek fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

b-Bozma üzerine sanığa çıkartılan duruşma davetiyesi CMK’nın 231. maddesi ile ilgili açıklama içermediği halde, sanığın duruşmaya gelmediğinden bahisle verilen ara karar ile sanığın bu hususta beyanının alınmasından vazgeçilerek, “sanığın olumlu muvafakatı bulunmadığı” gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,