Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/32089 K.2014/32130

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kamu görevlisine hakaret suçu takibi şikayete bağlı olmadığı halde, sanığın hakaret içeren sözlerini yalnızca tanık İsmail'in duyduğunun anlaşılması karşısında, mağdurun yokluğunda hakaret suçunda, TCK'nın 125/1-son cümlesinde düzenlenen en az üç kişi ile ihtilat unsurunun gerçekleşmediği gözetilerek, sanığın beraati yerine şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2-Sanığın silahla kamu görevlisini yaralamaya teşebbüs eyleminden dolayı TCK'nın 86.maddesinin 3.fıkrasının e bendi uyarınca uygulama yapılırken, temel cezada asgari oranın üzerinde artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 125. maddesinin hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içerdiği, aynı Kanunun 50/2. maddesine göre, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında yaralama suçundan hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

4-Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı Kanunun 109 ve bu kanunun uygulanmasını öngören 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,