Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/32707 K.2014/36761

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın, hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi yönündeki talebinin, reddine dair mahkemenin 18.06.2013 tarihli ek kararı, itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, temyiz incelemesi dışında tutulmuştur. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, 16/02/2011 tarihli karar düzeltme dilekçesindeki "H..

L.. zihniyetine sahip hakimlerden de Anayasaya, Kanuna, hukuka uygun karar vermesi beklenemez" ve yine aynı dilekçede "Yargıtay 4. Hukuk Dairesi ile Hukuk Genel Kurulu'nun da objektif ve tarafsız karar vermedikleri" şeklindeki ifadeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, uyuşmazlıkla bağlantılı olarak sarfedildiği anlaşılmakla, katılan ve mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-)Kabule göre de;

a-Dosya içerisinde Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulununun 13/12/2004, 25/02/2005, 28/12/2005, 19/10/2006 ve 02/07/2007 tarihli rapor suretlerine göre, sanığa "kronik depresyon", "atipik depresyon", "bıpolar affektif bozukluk" ve "yineleyici depresyon" tanıları konulmuş olması karşısında, suç tarihinde sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulundan yöntemince raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Sanığın, aynı dilekçede, katılana ve temyiz yargılaması yapan daire ve kurul üyelerine hakaret ettiğinin kabul edilmesi karşısında, bu sözlerin aynı suç işleme kararı kapsamında işlenmiş tek suç oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle iki ayrı ceza tayini,

c-Her iki suç yönünden TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılırken, hesap hatası yapılmak suretiyle, 425 gün yerine, 433 gün adli para cezası belirlenip, buna bağlı olarak da sonuç cezaların 8500 TL ve 10.620 TL yerine, 8660 TL ve 10.820 TL olarak fazla belirlenmesi,