İçeriğe geç
AC
4. Ceza Dairesi Esas: 2013/32996 Karar: 2014/9062 Tarih:

Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/32996 K.2014/9062

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2013/32996 E. , 2014/9062 K.

"İçtihat Metni"Tebliğname No : 8 - 2012/173337 MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 27/04/2012 NUMARASI : 2011/901 (E) ve 2012/470 (K) SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanunu muhalefet SUÇ TARİHİ : 19/11/2011

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İddianame içeriği, mağdur anlatımları ve tanık beyanlarına göre, sanığın katılana belindeki kuru sıkı tabancayı göstererek “sana burada mal yaptırmayacağım, buraları yakacağım yıkacağım” şeklinde sözler söylediğinin kabulü karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturabileceği ve kanıtları takdir ve değerlendirmenin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması, 2-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/4. maddesi gereğince temel hapis cezası alt sınırdan hükmedildiği halde aynı gerekçelerle adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması, Kanuna aykırı ve sanık S.. G..'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/32996, K. 2014/9062, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama