KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/33673 E., 2014/5939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK' nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki ... vekilinin, 05/06/2008 tarihli dilekçesindeki davaya katılma talebi hakkında bir karar verilmemiş ise de, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, müştekinin kamu davasına katılan, hükmü temyiz eden avukatın da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hüküm müsadere kararını da kapsadığından, sözkonusu niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.09.2008 tarih ve 2008/1213 Değişik İş sayılı kararı ile bu hususta değerlendirme yapıldığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık ... hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar ... ve ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
3-Sanık ... hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/33673, K. 2014/5939, 25 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama