Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/33829 K.2015/29757

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tebligat belgesi üzerinde tebligat parçasının kapıya yapıştırıldığına dair şerh bulunmaması nedeniyle gerekçeli kararın sanığa Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık F.. D..'in, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, katılanı temyize gelmeyen diğer sanıkla birlikte tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

b-Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken bu kez eğitim durumu, sosyal geçmişi, kişilik özellikleri özellikleri olumsuz görülerek çelişkiye yol açılması,