KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/34080 E., 2016/2107 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2016
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
##########
MAHKEMESİ
##########Asliye Ceza Mahkemesi ########## ########## ##########
SUÇLAR
Tehdit, yasak silah taşıma, yaralama, suçluyu kayırma ########## HÜKÜMLER : Mahkumiyet ########## ##########
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre verilen cezaların türü ve miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın, 01.08.2015 tarihinde öldüğü,
Anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE,
2-Sanıklar ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde:
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanıklara yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
########## · ########## · ########## · ########## · ########## ##########
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/34080, K. 2016/2107, 10 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama