Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/34257 K.2014/3377

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede, TCK'nun 125/1, 3-a ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilen sanığın, hakaret kabul edilen sözlerinde çoğul ifadeler kullanması ve sarfettiği sözlerin önceden de aralarında husumet bulunduğu anlaşılan her iki katılanı birden hedef aldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 125/3-a ve 4. maddeleri uyarınca bir kez mahkumiyetine karar verilerek aynı Kanunun 43/2. maddesi ile cezadan arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden ve CMK'nın 226. maddesine aykırı şekilde ek savunma hakkı da tanınmadan, atılı suçtan mağdur sayısınca hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Tanıklar E.. Ç.. ile A.. Ç..'in soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, katılanlar ile sanığın yüksek sesle birbirlerine bağırdıklarını beyan etmeleri, tanık E.. Ç..'in 10/12/2009 tarihli celsedeki yeminli ifadesinde ayrıca, katılan K.. Y..'ın elindeki kağıdı sanığın yüzüne çarparak “sen ruh hastasısın, tedavi ol” şeklinde konuştuğunu belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişmesi üzerinde durularak, TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,